فوتبال زون
گروه تبلیغاتی آدورا

جام جهانی بدون تیم ملی ادامه خواهد داشت

جام جهانی بدون تیم ملی ادامه خواهد داشت

تیم ملی ایران ۱-۱ پرتغال

نتیجه ای که شاید حتی کسانی که پیشبینی هم کرده بودند امیدی به کسب آن نداشتند. بازیکنان تیم ملی با تمام توان و غیرت خود در هر ۳ بازی مقابل مراکش، اسپانیا و پرتغال بازی کردند اما امتیازات برای عبور از این گروه سخت و حذف حداقل یکی از برترین تیم های جهان کافی نبود.

جام جهانی برای ما ایرانی ها تمام شد، و از این پس باید با دیدن بازی دیکر تیم ها از فوتبال لذت ببریم. لذتی که قابل مقایسه با بازی های ایران نخواهد بود.

مسئله اینجاست که نمی توان از فواید برنامه ریزی، فوتبال حرفه ای، عزم ملی و استفاده از زیرساخت های دیگر تیم ها چشم پوشی کرد و فقط با غیرت و تعصب و با دستان خالی تمام معادلات را بر هم زد، که اگر چنین بود دیگر تیم های ملی و باشگاهی دنیا نیز بدون صرف هزینه فقط با روحیه جنگندگی به مصاف یکدیگر میرفتند.

باید واقع بین باشیم. در اینجا نمی خواهیم بنویسیم که توان ما و بضاعت ما همین بود، خیر. توان و بضاعت ما را تمام دنیا دیدند، کافیست به سایت ها، شبکه های اجتماعی و رسانه های بزرگ دنیا، از فیفا گرفته تا گل، از بین اسپرت گرفته تا بلیچر ریپورت و … سربزنید و پست ها و تحلیل های آنها و کامنت های کاربران را ببینید تا باور کنید دنیا تیم ایران را دید، تحسینش کرد و عاشقش شد.

وقتی کارشناس شبکه بین اسپرت پس از بازی با عصبانیت می گوید که در صورتی که ضربه آرنج رونالدو توسط VAR تائید شده، کارت زرد معنی ندارد. یا کارت قرمز باید داده می شد یا هیچ خطایی اعلام نمیشد. این ها را همان رسانه ها پخش کردند که بخش عمده درآمدشان از نمایش بازی های ستاره هایی مانند رونالدو به دست می آید.

در میان کامنت ها و نظرات کاربران غیر ایرانی اثرات دلشکستگی و دلجویی از بازیکنان با غیرت تیم ملی موج میزند. جالب اینجاست که برعکس برخی از کاربران ایرانی اثری از فحاشی و توهین به بازیکنان و مربیان دیده نمیشود و همه در حال تحسین بازیکنان و بازی های فوق العاده آنها در برابر ابر قدرت های قوتبال هستند.

بله، ما در شرایط تحریم، در شرایط نابسامان و فلج کننده اقتصادی، بدون بازی تدارکاتی، بدون حمایت فدراسیون، بدون نایکی! با جان و دل به دنیا نشان دادیم که فوتبال ایران و طرفداران پرشور تیم ملی ایران یعنی چه. طرفداران ما در روسیه پرشورتر از تمام طرفداران کشور های دیگر بودند، بهتر از طرفداران لاتین که همیشه شادی و روحیه آنها زبانزد خاص و عام است. توان و بضاعت ما بسیار بالاتر از این چیزی بود که در این ۳ بازی دیدیم.

تا مدت ها ناراحت از نتیجه خواهیم بود و به داور، فیفا، زمین و زمان، بازیکنان و کادر فنی و … بد و بیراه خواهیم گفت، راجع به آن صحنه و آن فرصت و آن لحظه صحبت خواهیم کرد و قبطه خواهیم خورد که اگر گل شده بود، اگر پنالتی شده بود، اگر اخراج شده بود چه اتفاقاتی می افتاد. اما از حق نگذریم این بچه ها و این تیم فراتر از انتظارمان امید را و راه و روش تلاش برای رسیدن به هدف را با تمام توانشان به ما نشان دادند.

امیدواریم پس از پشت سر گذاشتن غم این حذف تلخ از جام جهانی، این بچه ها با تلاش و کوشش مثال زدنی خودشان و با حمایت اهالی فوتبال در مسیر بهتری قرار بگیرند و از این پس به جای معجزه نامیدن این بازی ها و نتایج، چشمانمان به دیدن خوشحالی و پیروزی عادت کند.

درست مانند صحنه هایی که بیرانوند پنالتی رونالدو را گرفت، مثل چند ثانیه ای که پس از گل مردود به اسپانیا به زمین باز نمی گشتیم، مثل روزی که ملبورن را در کمال ناباوری فتح کردیم و مثل روزی که با تمام ملتمان تیم آمریکا را شکست دادیم.

واقعا باید بگوئیم بچه های مچکریم. امیدواریم که از همین امروز به بعد مسیر برای ما هموارتر باشد.

روزهای بهتری خواهیم داشت.

 

نویسنده: پاتریک قوجامانیان